Ik ben Danielle (op de foto diegene zonder sluier;)), 20 jaar en ik houd van piano spelen, bezig zijn met media en nog veel meer van Jezus! Een half jaar geleden heb ik besloten om in te treden bij de Zusters Dienaressen van de Heer en de Maagd van Matará (de Blauwe Zusters). Op het moment dat je dit leest, ben ik net ingetreden. 

De eerste vraag die de meeste mensen me stellen is: hoe ben je nou op zo’n keuze gekomen?

Dat is waar mijn roepingsverhaal aan te pas komt. Hoe ben ik er nou achter gekomen dat God dit van mij vraagt?

Ik ken de zusters al mijn hele leven. Ik vond ze altijd erg gezellig en heb altijd al naar ze opgekeken als voorbeelden. Maar het kwam gewoon nooit in me op dat het misschien ook voor mij zou zijn. Tot begin mei 2019. Het begon op donderdag of vrijdag dat ik ineens de gedachten kreeg: wat is mijn roeping? Wat nou als ik geroepen ben tot het religieuze leven? Ik had altijd al gedacht dat ik op een dag een goede jongen zou tegenkomen met wie ik een gezin zou stichten. Leek me ook wel leuk. Maar ik had ineens zo een sterk verlangen om mijn leven op deze manier volledig aan Jezus te geven en in teken te stellen van Zijn liefde. Het was onbeschrijfelijk. En ik had geen idee wat ik ermee moest. Ik dacht: wat is dit, spreekt God tegen mij? Of is dit gewoon een gevoel wat ineens in me opkomt wat zo weer weg gaat? Ik wist het echt niet. Op zaterdag heb ik er een beetje de hele dag mee in mijn hoofd gezeten en ’s avonds heb ik gebeden: “oké Heer, wat U ook wilt met mijn leven, doet U dat maar. Wat mijn roeping ook mag zijn, wilt U zorgen dat die uitkomt.” De volgende dag was het zondag. Tijdens de H. Mis werd er aan het einde bij de mededelingen gezegd dat er de dag ervoor (dus die vorige avond dat ik mijn leven zo in Gods handen had gelegd) een noveen was gestart om te bidden voor religieuze roepingen. En dat volgende week zondag roepingenzondag was! Wat?! Ik wist daar niks van en dat vond ik wel een heel bijzonder “toeval” 😉

Een maand later ben ik naar Italië gegaan om mijn tante Zr. Lucis en mijn lieve vriendinnetje Zr. Fidelitas (die jullie misschien nog kennen als Dietlinde :)) op te zoeken, maar stiekem ook om mee te leven met de zusters in de hoop een beetje mijn roeping te kunnen onderscheiden. Het was zo mooi! Ondanks dat ik er nog nooit was geweest en behalve 2 mensen niemand kende, voelde ik me er thuis en voelde het als familie. Ik merkte ook dat deze manier van leven mij persoonlijk hielp om door de dag heen alles voor en met Jezus te doen. En ik vond het zo heerlijk dat we samen gewoon élke dag naar de H. Mis gingen, een uur Aanbidding hadden, de rozenkrans baden enz. Wat wil je nog meer…!

Het heeft een tijdje geduurd voordat ik daadwerkelijk ja heb gezegd tegen God, maar ik heb nog meer tekens gezien die Hij me gaf (bv. Bijbelteksten of een liedje dat ik tegenkwam), en ook nog bevestiging kunnen vinden tijdens de Geestelijke Oefeningen van Ignatius van Loyola (aanrader) dat ik er uiteindelijk echt niet meer omheen kon 🙂 Hij heeft met veel geduld het me heel vaak en lief gevraagd. Such a Romantic. Dus toen heb ik in de zomervakantie de knoop doorgehakt en besloten om in januari 2020 in te treden.

En nu is het moment eindelijk daar! Wil je voor mij en mijn familie bidden alsjeblieft?

Ik bid ook zeker voor jou, dat je door je roeping te volgen, in de grote en de kleine dingen, steeds meer mag gaan houden van Hem die al zo oneindig veel van ons houdt 🙂

“Alles wat je dichter bij God brengt, is je roeping.”

Wil je op de hoogte blijven?

Wil je op de hoogte blijven van nieuwe blogs, evenementen en ander nieuws aangaande het project? Vul dan je e-mail in, en je ontvangt een wekelijkse update met alle nieuwtjes! 

Je gegevens zijn veilig en worden niet aan derden bekend gemaakt.

Geabonneerd - kijk uit naar de bevestigingsmail!