Nieuwe kansen, meer oproepen om te helpen in de kerk, studie, werk… het begon mij een beetje te duizelen. Ik kreeg last van keuzestress. Ik wist dat ik keuzes moet gaan maken en sommige zaken moet laten vallen. Dat is moeilijk. Afgelopen week ben ik daarom gaan wandelen in de duinen, om even alleen te zijn met de natuur en te praten met God. Om mijn gedachten op een rijtje te zetten. Welke keuzes maak ik? Waarmee moet ik stoppen? Waarmee ga ik door?