Er zijn soms grappige of aparte dingen die ik onthoud van mijn jeugd. Ik weet nog dat ik een keer in groep 7 op de fiets, op weg naar huis, stond te wachten bij een kruispunt en aan het praten was met een meisje uit mijn klas. Zij vertelde over de Spice Girls, in die tijd helemaal in, en ik herinner me nog levendig dat ik bij het kruispunt stond, op het punt dat onze wegen zich van elkaar zouden scheiden en dat innerlijk bij mij hetzelfde gebeurde: onze wegen scheidden. Ik dacht echt: hoe kan iemand Spice Girls nu echt leuk vinden? Dat slaat toch nergens op? Toen kon ik het misschien nog niet expliciet onder woorden brengen, maar ik voelde toen wel aan dat het echt een verwrongen beeld was van de mens en van de vrouw en dat niemand daardoor werd opgebouwd.

Het is nogal een contrast met de Bijbelse kijk op de vrouw, bijvoorbeeld in het scheppingsverhaal. God is de wereld aan het scheppen inclusief de mens, aarde en zee, planten, vissen, dieren en alles erop en eraan. Maar dan vertraagt het verhaal ineens als de mens ontdekt dat hij nog geen evenbeeld heeft, iemand die bij hem past. Hij ervaart dat hij onvolledig is. God brengt de dieren bij hem en de mens is dankbaar, maar blijft ten diepste nog steeds alleen. Dan laat God hem in slaap vallen en schept Hij de vrouw. In de Bijbelse woorden die dat proces beschrijven zie ik dan zoveel zorg en toewijding van God. Hij is echt bezig met een meesterwerk en wil de mens erop voorbereiden, zodat hij het meesterwerk zal waarderen. Dan brengt God de vrouw bij de man en horen we de allereerste woorden gesproken door een mens in de Bijbel: “Eindelijk been van mijn gebeente en vlees van mijn vlees!” (Genesis 2, 23) De eerste woorden van een mens zijn de lof en dankbaarheid van een man die voor het eerst zijn eigen vrouw ziet!

In dit verhaal en op andere plaatsen zien we dat God de schepping goed maakt en de mens, man en vrouw, heel goed. En het is duidelijk uit het scheppingsverhaal: de vrouw is de kroon op de schepping! Ja, laat dat maar even goed doordringen: jullie, jongedames en vrouwen, zijn Gods meesterwerk. Hij is een liefhebbende kunstenaar en nog meer dan dat, Hij is een Gentleman en Vader.

In mijn ogen is de H. Paus Johannes Paulus II een heel groot voorbeeld geweest van God als Gentleman en Vader. De hoffelijkheid waarmee hij elke vrouw benaderde en hen volledig tegemoet trad in hun waardigheid, nooit forceerde, nooit opdringerig was. Deze grote Paus was een Gentleman in woord en daad, voor elke vrouw en voor alle vrouwen. Als Paus schreef hij ook een speciale brief aan alle vrouwen die hij ook Mulieris Dignitatem noemde: de Waardigheid van de Vrouw. Daarin schrijft hij onder andere dat Gods liefde, de kern van Wie Hij is, onder de mensen primair door de vrouw wordt uitgeleefd en doorgegeven. Het is de vrouw die het beste in staat is om de liefde “om te hangen”, zich ermee te sieren, om de liefde van God Zelf ook precies door te geven, als bruid getuige te zijn.

Dames, besef de hoge waardigheid die jullie hebben! Jullie schoonheid in lichaam en ziel is niet bedoeld om goedkoop te verkopen, maar is een grote schat. God de Vader is de Gentleman die jullie de genade en kracht geeft en telkens uitnodigt om te groeien. Ga veel naar Hem toe, want als echte Gentleman dringt Hij zich niet op. Hij verlangt naar jou, naar jouw liefde. Echte schoonheid is van binnen en straalt naar buiten toe, echte schoonheid is het leven van Gods Liefde in jouw ziel, in jouw hart.

Dus… nee, nog steeds geen Spice Girls.

Liever Maria, de mooiste vrouw van het heelal!

Deze blog is geschreven door Vader Johannes van Voorst (29 jaar). 

Wil je op de hoogte blijven?

Wil je op de hoogte blijven van nieuwe blogs, evenementen en ander nieuws aangaande het project? Vul dan je e-mail in, en je ontvangt een wekelijkse update met alle nieuwtjes! 

Je gegevens zijn veilig en worden niet aan derden bekend gemaakt.

Geabonneerd - kijk uit naar de bevestigingsmail!