Een klein beetje zenuwachtig word ik wakker. De vogels fluiten, in mijn kamer staat niet veel meer dan dozen. Het is half 7. Over een halfuurtje komt de kapper. Ja, het is eindelijk zover, ik ga trouwen! Ik stap mijn bed uit, loop naar beneden, pak een kop thee en denk aan gisteravond. Terwijl ik naar bed wilde gaan komt mijn moeder de keuken uit en knuffelt mij eens flink. Ik houd het niet meer en begin te huilen, mijn moeder doet mee. Ik haal diep adem en loop naar boven, poets mijn tanden en stap mijn bed in. Weer komt mijn moeder boven en samen zitten we weer in tranen. We moeten erom lachen. Bizar om altijd thuis te wonen en dan opeens je ouderlijk huis te verlaten en samen met de man van wie je houdt te gaan wonen. Ik heb er zin in, heel veel zelfs! Maar ik kan niet zo goed tegen afscheid. Helemaal niet wat mijn moeder betreft. De bel gaat, weer helemaal bij het heden doe ik de deur open. De kapper heeft twee en een halfuur om mijn haar in fatsoen te brengen, make-up daarbij inbegrepen. Ze redt het zonder slag of stoot. Ik ben zeer tevreden. Terwijl ik wacht totdat Maarten aanbelt besef ik dat we de mascara zijn vergeten. Ik roep de kapper terug naar boven. Daar sta ik dan. Helemaal opgetut in mijn jurk. De bel gaat. Vol spanning loop ik naar beneden, zou hij mijn jurk mooi vinden? Er wordt een foto gemaakt, ik lach. En dan sta ik beneden. Ik doe de deur open en daar staat Maarten. We knuffelen elkaar en lachen. Hij ziet er mooi uit! Draagt de soort stropdas waarvan ik had gezegd dat ik het niet mooi vind. Maar bij hem staat het gewoon! Samen lopen we naar binnen, waar de familie staat te wachten. Ik doe de deur van de woonkamer open. Daar staat papa. Met zijn hand voor zijn mond roept hij de hele tijd, wat ben je mooi! Wat ben je mooi! Ik geef hem een knuffel, en besef dat ik het fantastisch vind om dit van mijn vader te horen. De grote dag is begonnen…

Wij zijn Maarten en Marianne Keijzer. Getrouwd sinds 17 april 2015 en wonen in Alphen aan den Rijn. Maarten werkt in Waalwijk bij Naber Plastics en Marianne werkt in Alphen bij Horizon, stichting jeugdzorg en onderwijs.

Tien jaar geleden leerde wij elkaar kennen op de Wereldjongerendagen in Keulen. We hadden goed contact. Na de Wereldjongerendagen gingen we vaak op stap, zaten op stijldansen en aten Mc Flurry’s. Beide hadden we wel eens een vriend of vriendin maar toch zochten we elkaar weer op. We waren vrienden, goede vrienden! In 2012 vroeg Maarten of ik mee wilde wandelen. Hij was op vakantie geweest en terwijl hij een boek las over ware schoonheid, vond hij dat Marianne deze schoonheid bezat. Marianne was ook op vakantie geweest en daar had ze goed de tijd om na te denken over het leven. Opeens kreeg ze een sms’je van Maarten. Een beetje overdonderd, omdat hij  vroeg hoe het met haar ging, reageerde ze dat ze een goede vakantie had. Thuis aangekomen zocht Maarten weer contact. Samen afgesproken om te wandelen. Maarten belde aan bij het huis van Marianne en het voelde opeens aan als een date. Samen kletsen over de vakantie en wandelen over een heuvel. Een aantal dates en Mc Flurry’s later kwam daar het moment. Het ging als volgt. Maarten: “We zijn nu veel op stap geweest, wat vind je daar nou van?” Marianne een beetje zenuwachtig: “Wees een vent en vertel eerst even wat jij ervan vindt”. Maarten gaf aan dat hij het fijn vond en eigenlijk wel meer dan gewoon vrienden wilde zijn. Marianne vond dat ook, maar wat nou als het niet zo fijn is als we hopen. Maarten kwam met het geniale idee. Laten we ervoor bidden. En daar zaten we, op een bankje te bidden. Onze twijfels bij God gebracht in de hoop dat we de goede weg hadden gekozen.

Wij zijn alweer vier maanden getrouwd. De tijd vliegt. Aangezien we veel te doen hebben, hebben we afgesproken om één keer in de week een huwelijksavond te plannen. Gewoon gezellig kletsen, wandelen, film kijken of samen iets geks doen. Tijdens deze avond kan het allemaal. De dinsdagavond is aan elkaar besteed. We hadden de pre-marriage course gedaan en daaruit kwam dat het belangrijk is om duidelijk met elkaar te praten en tijd met elkaar door te brengen.  De huwelijksavond was toen besloten. Toen we verkering hadden, hadden we nog meer keuzes gemaakt. Niet samen zwemmen, bij elkaar in bed slapen en we hadden afgesproken dat we net zoveel zouden bidden als zoenen. Eerlijk gezegd hebben we het laatste geen drie jaar volgehouden, maar aan het begin van onze relatie was dit een inkoppertje. Op deze manier besteedden we tijd aan God maar ook aan elkaar. Wij geloven dat het ons heeft geholpen om zuiver te blijven tijdens onze weg richting het huwelijk. Seks wilde we namelijk bewaren voor in het huwelijk. Waarom? Omdat wij beseften dat God ons voor elkaar gemaakt had. God heeft zoveel aandacht besteed aan ons lichaam, alles heeft Hij met zorg gemaakt. Wij besteden ook veel zorg aan ons uiterlijk. Goed douchen, mooie kleding, de juiste make-up. Waarom wordt er dan zo gek gekeken als wij met zorg omgaan met onze seksualiteit? God heeft het gekozen als iets moois tussen een man en een vrouw. Adam vond niet voor niets Eva prachtig. Seks is iets waar je van mag genieten, maar wel zorgvuldig mee om moet gaan. En hoe mooi is het als God jou met zorg heeft gemaakt, je de ware vindt en je na de Zegen van God je helemaal aan elkaar mag geven? Wij vonden dat mooi, eerder prachtig! In de Bijbel staat:  “Leef op een manier dat bij Hem past”. Wij geloven niet dat het bij God past om met Jan en alleman het bed te delen, wij geloven dat God met zorg de juiste persoon voor je uitkiest. Hij heeft namelijk ook vol zorg jou uitgekozen:).

Groetjes!
Maarten en Marianne

Wil je op de hoogte blijven?

Wil je op de hoogte blijven van nieuwe blogs, evenementen en ander nieuws aangaande het project? Vul dan je e-mail in, en je ontvangt een wekelijkse update met alle nieuwtjes! 

Je gegevens zijn veilig en worden niet aan derden bekend gemaakt.

Geabonneerd - kijk uit naar de bevestigingsmail!