Je staat ’s ochtends op en denkt:

‘Ik moet snel ontbijten, want dan haal ik de trein nog. In de trein kan ik dan nog even dat laatste artikel voor mijn studie lezen. Oh, en op de universiteit moet ik nog even aan mijn studiegenootje vragen hoe dat zat met die ene opdracht. Na mijn twee colleges snel naar huis, want ik heb vanavond kookbeurt. Snel eten en dan naar dansles. Misschien moet ik vanavond ook wat eerder gaan slapen, want morgen moet ik weer vroeg werken. En dit weekend zal ook niet echt rustig zijn…’

Haastig kan ik in mijn hoofd een hele week doornemen. Steeds denkend aan wat komen gaat, maar eigenlijk niet écht gefocust op datgene waar ik op dat moment mee bezig ben. Laatst werd ik hiermee geconfronteerd toen ik het volgende stukje uit één van mijn boeken las:

“Haast. Haastig op weg naar het volgende, zonder dat wat voor me ligt echt gedaan te hebben. Ik kan geen enkel voordeel bedenken dat ik ooit heb behaald door gehaast te zijn. Maar wel duizend dingen die ik kapot gemaakt heb, gemist heb, tienduizend, als gevolg van al dat hollen en vliegen… Door al die haast dacht ik dat ik tijd inhaalde. Maar wat ik deed was tijd weggooien.” (Voskamp, 2012)

Ik herken mezelf in het gevoel dat de schrijver hierboven beschrijft, en misschien jij ook wel. Je wilt zo graag dat alles goed gaat, ook morgen en overmorgen of volgende week. Om te voorkomen dat er mogelijk iets mis kan gaan, anticipeer je steeds op wat komen gaat. Hoe kan ik ervoor zorgen dat ik straks niet in de problemen kom? Wat kan ik nu doen, zodat ik volgende week tijd over heb? Eigenlijk leef ik niet nu, maar steeds in het volgende moment.

Dit voelde niet goed, vandaar dat ik God tot mij wilde laten spreken. Ik stuitte op het Bijbelvers waar God zegt wie Hij is. God zegt: IK BEN (Ex. 3: 14-15). Wat kon dat betekenen, wat wilde God tegen mij zeggen? Ik denk dat God wilde zeggen: Ik ben geen God van volgende week of morgen. Nee, Ik ben hier. God is nu. God geeft mij dit moment. Ik besefte mij dat dit is wat God van mij vraagt. Ik mag meer leven in het ‘nu’.

Oké, maar hoe doe ik dat?

  • Om te beginnen probeer ik mijzelf, wanneer ik weer eens aan het denken ben aan wat ik allemaal moet doen, een halt toe te roepen: ‘Het is goed om vooruit te plannen, maar ik mag me nú focussen op wat ik nú aan het doen ben.’

Het kan daarbij ook helpen om je gedachten even op papier te zetten, zodat je het los kunt laten. Je kunt bijvoorbeeld een to-do lijstje maken of een duidelijke planning in je agenda.

  • Vervolgens probeer ik meer te kijken naar wat God mij op dit moment allemaal geeft! Het heerlijke ontbijt dat ik aan het eten ben. De zonnestralen die naar binnen schijnen. Het getik van de regen op het raam. Er zijn zoveel dingen die ik eerst over het hoofd zag, maar waar ik God nu voor kan bedanken.
  • Tot slot probeer ik wanneer ik aan het bidden ben mijn zorgen over morgen, volgende week of later in Gods handen te leggen. ‘Vader, ik wil nu en vandaag doen wat U mij vraagt om nu te doen. Mijn zorgen voor morgen en de tijd daarna leg ik in Uw handen. Neem mijn leven en laat Uw wil geschieden.’

Ik hoop dat mijn ervaringen jullie helpen om ook meer te leven in het ‘nu’ en te genieten van alles wat God aan je geeft! God is nu met jou bezig. Hij wil vandaag tot jou spreken. Sta eens stil en kijk rond waar jij Hem nu kunt zien!

Lisanne Hoogenboom

The past does not belong to me; the future is not mine; with all my soul I try to make use of the present moment. – St. Faustina.
Boek: Voskamp, A. (2012). Duizendmaal dank. Franeker: Uitgeverij van Wijnen.

Lees hier nog een inspirerende blog die gebaseerd is op het boek ‘Duizendmaal dank’.

Wil je op de hoogte blijven?

Wil je op de hoogte blijven van nieuwe blogs, evenementen en ander nieuws aangaande het project? Vul dan je e-mail in, en je ontvangt een wekelijkse update met alle nieuwtjes! 

Je gegevens zijn veilig en worden niet aan derden bekend gemaakt.

Geabonneerd - kijk uit naar de bevestigingsmail!