Lieve lezeressen,

Een paar maanden geleden had ik een gesprek met een vriendin, die heel erg graag een relatie wilde. Tijdens ons gesprek deelde ze dat ze zo verlangde naar een relatie, dat Jezus’ liefde haar eigenlijk niet genoeg leek. Ik had een pijnlijk gevoel in mijn hart toen ze dit zei.

Daarna heb ik nog vaak nagedacht over deze woorden. Dit bracht veel herinneringen in me naar boven van momenten waarop Jezus’ liefde voor mij niet genoeg leek in mijn eigen kleine, menselijke leven en waarin ik meer verlangde naar de dingen die de wereld me voorschotelt. Ik denk dat materiële dingen me gelukkig kunnen maken, zoals reizen, een auto, een groter huis, meer geld…
Ik dacht aan deze momenten in mijn eigen leven, waarop ik alleen maar meer verlangde en niet tevreden was met wat ik had…momenten waarop ik Gods ontastbare liefde behandelde alsof het iets was dat me minder gelukkig zou maken dan de dingen die me direct een tastbaar ‘geluk’ zouden geven.

In mijn gebed verplaatste ik mijzelf naar Golgotha. Ik zag mezelf daar staan voor Jezus, die aan het kruis hing, en ik zei hardop: ”Jezus, het is gewoon niet genoeg. Je moet meer doen.”

Ik dwong mezelf om deze woorden tegen Hem te zeggen, want is dit niet de gedachte die soms leidend is voor mijn acties? Als ik het zo hardop tegen Jezus zeg, schaam ik me meteen diep. Stel je eens voor hoe dat zou zijn, Maria die naast je staat, in diepe rouw over haar Zoon, die dan deze woorden uit je mond zou horen. Kun je het je voorstellen?

En toch zeggen we het keer op keer tegen Hem, door niet gelukkig te zijn met wat we van Hem krijgen maar op zoek te blijven gaan naar de dingen waarvan de wereld ons voorhoudt dat die ons gelukkig zullen maken. ‘Jezus, bedankt hè, voor alles, maar ja, ik wil eigenlijk echt nog een betere baan, een vriend, een groter huis, de erkenning die ik verdien en meer geld is altijd handig. Dan zal ik gelukkig zijn, en Jou ook écht bedanken daarvoor! Maarja, jouw liefde alleen…tsja, eigenlijk is het gewoon niet genoeg.’

We hebben allemaal momenten dat we niet zien hoeveel Christus voor ons gedaan heeft en hoeveel Hij iedere dag in ons leven voor ons betekent. We kunnen tenslotte ook niet de hele dag huilen van dankbaarheid. We genieten van de dingen die het leven ons geeft, we zijn er blij mee, en dat is heel goed! We streven naar meer, omdat we er gewoon niet voor gemaakt zijn om genoegen te nemen met wat we hebben. Maar waar laten we ons geluk van afhangen? Is het afhankelijk van het succes in ons leven, of is het afhankelijk van onze relatie met God?

Als je dit bij jezelf herkent, neem dan ook eens een moment van stilte, om in gebed naar Golgotha gaan, om daar Maria en Jezus te aanschouwen, en tegen Hem proberen te zeggen dat Zijn Liefde niet genoeg is… Het laat ons nadenken over wat dan wél genoeg zou zijn. Over waar we dan toch zo naarstig naar op zoek zijn. Het helpt ons om opnieuw te zien welke vorm van geluk we nodig hebben om gelukkig te zijn. Als Zijn Liefde niet genoeg is, wat dan wel?

Kunnen we dan, als we dit gezegd hebben, afstand doen van datgene wat we nog zo graag willen, wat op onze bucket list staat en ons in beslag neemt in onze zoektocht naar geluk? Kunnen we met elke vezel in ons lichaam zeggen: ‘Heer, uw Liefde is mij genoeg. Het enige wat ik vraag is een grotere liefde voor U. Dan ben ik rijk genoeg, en vraag ik verder niets meer.’

(Deze blog is geïnspireerd op een blog van Emily Wilson)

Wil je op de hoogte blijven?

Wil je op de hoogte blijven van nieuwe blogs, evenementen en ander nieuws aangaande het project? Vul dan je e-mail in, en je ontvangt een wekelijkse update met alle nieuwtjes! 

Je gegevens zijn veilig en worden niet aan derden bekend gemaakt.

Geabonneerd - kijk uit naar de bevestigingsmail!