‘Pfoe, dat was weer een lange zit, die Hoogmis voor Allerheiligen.’ Ik loop snel naar huis, zodat ik nog even op de bank kan ploffen en mijn serie af kan kijken. Nadat ik een kop thee heb gepakt, vraagt mijn niet-katholieke huisgenootje: ‘Wat vieren jullie eigenlijk met Allerheiligen?’ Ik denk even na en zeg tegen haar: ‘We herdenken alle heiligen van de Katholieke kerk. Zij laten ons zien hoe we heilig kunnen leven.’

Nadat ik terug ben in mijn kamer, denk ik terug aan haar vraag. Heilig leven, zoals al die heiligen deden, doe ik dat eigenlijk wel? Kan ik dat eigenlijk wel? Ik doe mijn best om goed te leven, maar heilig leven: Dat is toch eigenlijk onhaalbaar voor mij?

Onmogelijk…
Heilig worden is onze roeping. Ik weet het, want ik heb het vaak gehoord. En de heiligen die we kennen kunnen ons daarbij helpen. Ook dat heb ik vaker gehoord. Er zijn vele mooie verhalen over hen geschreven. En sommigen hebben zelfs brieven en teksten geschreven die ons kunnen inspireren. Prachtige mensen die volhielden in al hun ellende. Mensen die steeds op God bleven vertrouwen.

Bijzonder om over hen te lezen. Maar hoe kan ik ooit zo worden zoals zij? Dat is voor mij echt onmogelijk!! Ik kan er zelfs moedeloos van worden…

‘Elk langs zijn eigen weg’
Maar deze week stuitte ik op een zin uit de apostolische exhortatie ‘Wees blij en juich’ (een document van Paus Franciscus). In dit document over heiligheid wordt uitgelegd dat elke christen, elk langs zijn eigen weg, is geroepen tot de volmaakte heiligheid.

‘We moeten ons dus niet laten ontmoedigen door modellen van heiligheid die onbereikbaar lijken. Er zijn getuigenissen die voor ons een bron van bemoediging en inspiratie kunnen zijn, maar die niet bedoeld zijn om te kopiëren (…). Het belangrijkste is dat elke gelovige zijn of haar eigen weg onderscheidt.’
(Paus Franciscus).

Dat was wel even een opluchting. Ik hoef dus niet hetzelfde te worden als de heiligen, waarover ik in de kerk hoor en zelf thuis brieven lees. Ze kunnen mij bemoedigen, wanneer ik problemen of struggelingen in mijn leven ervaar. Maar ik hoef geen kopie te worden van hen. God heeft een uniek plan met mijn leven!

Daarnaast is het goed om te onthouden dat heiligheid geen perfectie betekent. Heilig betekent letterlijk ‘apart gezet’, voor God. Als ik probeer zo dicht mogelijk bij God te leven, zal Hij me vanzelf heiliger maken.

Maar wat is mijn weg?
Maar direct springt de volgende vraag op in mijn hoofd. Hoe weet ik dan wat mijn weg naar heiligheid is? Het is niet alsof ik een WhatsAppje uit de hemel krijg, waarin mij verteld wordt wat ik die dag moet gaan doen. Nee, was het maar zo ‘makkelijk’. God geeft ons de vrijheid om onze eigen keuzes te maken en onze eigen weg in het leven te gaan.

Twee tools
Om toch enige richting te krijgen, wil ik jullie uitdagen twee dingen te doen, die Paus Fransiscus ons aanmoedigt te doen. Ten eerste geeft hij aan dat wij kleine gebaren van heiligheid mogen maken. Dit kan bijvoorbeeld zijn dat je, ondanks je vermoeidheid, een praatje maakt met de buurvrouw uit het trappenhuis. Uit liefde voor haar en voor God. Je kan zelf vast nog veel andere acties bedenken!

De tweede tool die de Paus noemt is het nemen van momenten van rust, eenzaamheid en stilte. Dit kan een uitdaging zijn. Zeker in onze maatschappij waar men bij ieder ‘leeg’ moment even zijn telefoon checkt. Maar ik zou zeggen, probeer het eens! Ga eens een rondje wandelen zonder dat je je telefoon mee neemt, om lekker te kletsen met onze Vader. Of kijk eens wanneer er aanbidding bij jou in de buurt is, zodat je een momentje met God kan pakken.

“Wacht niet tot je oud bent om heilig te worden. Begin nu.”  –  H. Jozefmaria Escrivá

Wil je op de hoogte blijven?

Wil je op de hoogte blijven van nieuwe blogs, evenementen en ander nieuws aangaande het project? Vul dan je e-mail in, en je ontvangt een wekelijkse update met alle nieuwtjes! 

Je gegevens zijn veilig en worden niet aan derden bekend gemaakt.

Geabonneerd - kijk uit naar de bevestigingsmail!