Het is toch niet te geloven. Maarten pakt het één na het andere juiste kaartje en haalt alle punten binnen. Langzaam voel ik de frustraties door mijn lichaam. En ja hoor, sluit hij ook nog even mijn stad af! De punten hoeven we al niet meer te tellen, Maarten is de winnaar…

Falen, voor mijn gevoel doe ik het regelmatig. Leerlingen die graag hun eigen gang gaan en niet luisteren, een taart die mislukt, te veel zout in de soep en flink verliezen bij een spelletje. Kleine dingetjes waar ik in faal, die mijn humeur een flinke knauw doet oplopen.

Nu is het niet zo dat ik mij hierdoor een enorme mislukkeling voel, maar ik ben op deze momenten niet te genieten. Ik wil graag succes boeken. De mooiste taart van de wereld maken, de lekkerste soep die nog nooit iemand heeft geproefd en in mijn werk wil ik de beste zijn. Leerlingen die poeslief aan hun tafeltje zitten, hun werk maken en luisteren naar wat ik ze vertel. Helaas gebeurt dit maar zelden.

Alweer even geleden had ik een heel kwetsbaar meisje. Er was van alles aan de hand en hierdoor is zij flink gepest. Zij kwam bij mij in de klas en ik bedacht me dat het pesten bij mij in de klas echt niet ging gebeuren. Maar niets is minder waar. Aan het begin van haar traject namen de leerlingen haar nog voor lief. Later raakte ze geïrriteerd en als ik even uit de klas was dan werden er lelijke dingen gezegd. In mijn hoofd herhaal ik steeds; ‘ik moet haar beschermen, ik moet haar beschermen…’ Maar helaas lukte me dit niet altijd. Ik had het gevoel dat ik faalde. Mijn collega’s gaven aan dat er meer zorg nodig is voor dit meisje, dat zij op een plek moest zijn waar er meer veiligheid werd geboden. Verontwaardigd bedacht ik dat mijn klas toch ook veilig was? Waarom lukte het dan niet? Dat de andere leerlingen voor gedragsproblemen in mijn klas zaten, was ik even vergeten.

Het kwetsbare meisje heeft haar evaluatie gehad, we gaan haar doorsturen naar een andere school waar de juiste zorg wordt geboden. Zij zat tevreden in het gesprek en besefte dat zij naar een plek gaat waar leerlingen hetzelfde hebben als zij. Natuurlijk zal zij zichzelf tegen andere moeten opboksen, maar er zal niemand zijn die haar niet begrijpt. Op de vraag wat zij zou willen veranderen aan zichzelf, zei zij; “Niets. Ik ben tevreden zoals ik ben”. Glimlachend kijk ik naar deze kwetsbare, maar vol zelfvertrouwen dame. Wat zou ik graag hetzelfde willen denken als zij. Zij geeft niet op, gaat een nieuwe weg in en heeft het volste vertrouwen dat zij niet faalt. Hij leert!

Wees waakzaam, volhard in het geloof, wees moedig en sterk (1 Kor. 16:13).

Op momenten dat ik faal kan ik nog een hele hoop leren. In mijn werkveld komen en gaan deze momenten. Maar ik word steeds meer de docent die God in mij heeft gelegd. Ik mag moedig en sterk nieuwe stappen in het leven maken en geloven dat God deze ten goede keert.

We spellen weer een spelletje Carcassonne en weer pakt Maarten bijna alle punten. De frustraties gieren door mijn lijf en teleurgesteld zie ik dat Maarten weer heeft gewonnen. Hoe God dit nu weer ten goede gaat keren? Ik heb in ieder geval wel een tevreden man…

Wil je op de hoogte blijven?

Wil je op de hoogte blijven van nieuwe blogs, evenementen en ander nieuws aangaande het project? Vul dan je e-mail in, en je ontvangt een wekelijkse update met alle nieuwtjes! 

Je gegevens zijn veilig en worden niet aan derden bekend gemaakt.

Geabonneerd - kijk uit naar de bevestigingsmail!