Ik wil heel graag schrijven over een van mijn lievelingsonderwerpen: over de Heilige Mis. Mijn liefde voor dit Sacrament is immens groot en als ik me niet tegenhoud, schrijf ik hier 5 A4’tjes over. Ik probeer me te beperken! 😉

We mogen (elke dag!) het moment bijwonen waar Christus op deze aarde komt in de gedaante van Brood en Wijn. Hij die de hemel en de aarde geschapen heeft, die ons allemaal gemaakt heeft, alles in Handen heeft, komt in de Heilige Mis doorheen de priester in ons midden. En ik, als onvolmaakte persoon met al mijn zwakheden, mag hier bij zijn! Oh, wat ben ik onwaardig dit mee te maken. En toch: Jezus wil dit, Hij heeft het zo ingesteld bij het Laatste Avondmaal, Hij roept nog steeds mannen om priester te worden en tot stand te brengen dat Hij onder ons komt.

En: het mooiste moet nog komen: ik mag Hem in mij ONTVANGEN … Hij komt in mij, in mij persoonlijk, om naar mij te luisteren, mij te vervullen met Zijn liefde. Elke keer dat ik de Communie ontvang, komt Hij, de Almachtige God, in mij, in mijn zwakke lichaam, in mijn bevuilde hart.

Het minste wat ik aan Christus kan terugdoen, is met eerbied de Heilige Mis bijwonen en Hem eerbiedig ontvangen. Over het ontvangen van de Hostie -Christus Zelf- heb ik al vaak nagedacht. (Ik schreef er ook al een eerdere blog over: Kastelen & Tanden poetsen) Toen ik mijn Eerste Communie deed, leerde ik hoe je mooi je linkerhand boven je rechterhand moet leggen om de Communie te ontvangen en hoe je dan een stapje naar rechts moet zetten om met je rechterhand de Hostie te nemen en in je mond te steken.

Een aantal jaar geleden echter, zag ik dat er mensen waren die op de tong te Communie gingen. Ik had het in mijn onderbewustzijn waarschijnlijk wel al gezien, maar opeens begon het me op te vallen en begon ik me af te vragen waarom zij dit zo doen. Ik weet niet meer precies hoe ik ertoe gekomen ben of wat anderen mij hebben verteld, maar vanaf een bepaald moment begon ik op de tong te Communie te gaan. Achteraf pas ben ik er diep over gaan nadenken en hierop gekomen:

Ik begreep dat wanneer ik de Communie op de hand ontvang, er kleine restjes van de Hostie (Christus Zelf) kunnen achterblijven die achteraf op de grond kunnen vallen, in mijn zakdoek terecht kunnen komen, ergens aan geveegd kunnen worden… Ik kan wel goed kijken of er nog restjes achterblijven, maar ik kan niet helemaal zeker zijn dat dat niet het geval is. Wanneer ik de Communie op de tong ontvang, legt de priester de Hostie rechtstreeks in mijn mond waardoor er minder kans is dat er restjes op de grond of ergens anders terecht komen.

Daarnaast is het voor mij ook een manier om mezelf klein te maken, om nederig te zijn, om mijn besef van onwaardigheid te tonen. Ik laat het aan de priester om Christus Zelf vast te houden, zijn handen zijn gezalfd om het mysterie te voltrekken en door te geven, van Christus die in de Hostie aanwezig komt.

Ik heb weleens gehoord: ‘ik kan mijn tong toch niet uitsteken naar de priester’. Dat begrijp ik, maar: ik ben er zeker van dat de priester dat zo niet ziet. Hij weet dat ik dat niet doe om mijn tong naar hem uit te steken. Het draait ook niet om hem op dat moment, wel om Jezus.

Dit is wat ik hierover heb ondervonden, ik wil jullie nu uitdagen om hier verder over na te denken. Zowel de Communie op de handen als op de tong is toegelaten door de Kerk, maar het is wel zo dat de Kerk duidelijk de voorkeur geeft voor de Communie op de tong. Deze wijze van ontvangen van de Communie is ook al het langst in de Kerk aanwezig.

Ik hoop en bid dat je door deze blog net als ik gaat nadenken op welke manier jij het beste Christus eerbiedig in je hart kunt ontvangen.

Ik bid voor jullie!
Dietlinde

Wil je op de hoogte blijven?

Wil je op de hoogte blijven van nieuwe blogs, evenementen en ander nieuws aangaande het project? Vul dan je e-mail in, en je ontvangt een wekelijkse update met alle nieuwtjes! 

Je gegevens zijn veilig en worden niet aan derden bekend gemaakt.

Geabonneerd - kijk uit naar de bevestigingsmail!