Eigenlijk heb ik het een beetje te druk. Ik troost mezelf met de gedachte dat wel meer mensen dat hebben in december, maar de Advent drukt me met de neus op de feiten: Advent is een tijd van wachten en voorbereiden. Wachten is precies het tegenovergestelde van mijn haastige drukke decemberleventje, en dus eigenlijk totaal niet waar ik op te wachten zit. Toch?

Nee. Eigenlijk niet. En ergens toch ook weer wel. Want ook al staat mijn agenda ook vol met leuke activiteiten, ergens mis ik de tijd om ervan te genieten. Ik kan niet genieten als ik gehaast of gestresst ben. En vaak ben ik wel gehaast, omdat mijn drukke agenda zoveel van me verwacht. Of eigenlijk: omdat ik zoveel van mezelf verwacht. Ik ben meer aan het verwachten dan aan het wachten. En ik denk dat dat wel typisch is voor deze tijd van het jaar: december verwacht van alles van ons, terwijl de Advent ons uitnodigt om te wachten.

Wachten is niet alleen uitzien naar wat komen gaat (Kerst: Jezus in ons midden), maar ook tot rust komen zodat je NU, op dit moment kan ontvangen. Als we nu de tijd nemen om te ontvangen, zullen we dat met Kerst ook kunnen. Want Kerst is geen magisch middel tegen haast en stress: als we niet opletten wordt het eerder het tegenovergestelde. Bovendien is wachten echt een geschenk dat ons tijd gééft, niet een nieuwe to-do die onze tijd opslurpt. Wachten geeft tijd om het overzicht te houden over al die verwachtingen, tijd om je focus te houden op dat wat écht belangrijk, en bovenal: tijd om te genieten van wat je nu gegeven wordt.

Voor mij vraagt dit vaak echt even een zelfoverwinning, omdat het betekent losbreken uit het geleefd worden door al die verwachtingen. Een paar van die verwachtingen loslaten. Bewust kiezen om een moment op de dag vrij te maken voor God en voor mezelf, ongeacht hoe druk ik het heb. Dit vind ik vaak zo moeilijk, omdat ik het gevoel heb dat ik geen keuze heb: ik MOET al die dingen doen die van me verwacht worden. Maar ik mag weten dat ik wél een keuze heb voor hoe ik mijn tijd besteed. En dat ik de tijd die heb, mag zien als een geschenkje dat me gegeven wordt, niet als iets wat telkens van me opgeslurpt wordt.

Als het me –met wat hulp van boven –  lukt om toch een momentje vrij te maken voor God, is het altijd de moeite waard. Het vasthouden aan m’n verwachtingen van mezelf laat me rondrennen in dat kleine gehaaste, (december)wereldje, terwijl het loslaten echt bevrijdend werkt!

Wachten op wat komt, mede zodat je ook kan genieten van dat wat nu IS. Van vrienden en familie, van de cadeautjes, de gezelligheid en bovenal: Gods aanwezigheid in deze Adventstijd! Laat je niet geleefd worden door de drukte van december, maar kies bewust om in het hier en nu te leven. Om te ontvangen wat God je nu wil geven, je door Hem te laten liefhebben op dit moment. Hoe dan? Door Hem nu de tijd te geven en Hem om de genade te vragen om dat te kunnen doen. Een goede Advent is de moeite en de tijd echt waard! (En bovendien een uitstekend medicijn tegen die decemberstress!)

Wil je op de hoogte blijven?

Wil je op de hoogte blijven van nieuwe blogs, evenementen en ander nieuws aangaande het project? Vul dan je e-mail in, en je ontvangt een wekelijkse update met alle nieuwtjes! 

Je gegevens zijn veilig en worden niet aan derden bekend gemaakt.

Geabonneerd - kijk uit naar de bevestigingsmail!