BLOG

Jonge vrouwen, en ook mannen, priesters, zusters, singles en getrouwden delen hun gedachten en kennis over God. Ze delen de mooie en moeilijke momenten die ze meemaken, en geven je zo tips om je te inspireren op je weg naar de Hemel!

Pasen blijft een mysterie

Beste lezeressen, Ik hoop dat jullie een mooie vastentijd hebben doorgemaakt en wil jullie ook bedanken voor de reacties op mijn vorige blog! Velen van jullie zullen het ook druk hebben gehad met tentamens, examens, werk en allerlei andere dingen. Ikzelf ben nu bezig...

Knuffel! – Be like a child

  Net nadat ik het prentenboek heb dichtgedaan, springt Luuk op van zijn stoel en rent naar me toe. Hij geeft me een dikke knuffel. ‘Oké, ga maar weer zitten,’ zeg ik snel. Ik weet dat als ik dat niet doe, alle andere kinderen van de groep ook op mij af zullen rennen...

Dank U wel!

Zelf merk ik dat ik, wanneer ik bid, vooral aan het vragen ben. God, wilt U voor die en die zorgen, wilt U me helpen met deze keuze en wilt U zorgen dat alles goed loopt. Natuurlijk, Jezus zegt zelf: “Vraag en u zal gegeven worden.” (Lc. 11:9-10) Maar we zijn zo snel geneigd om alles wat we hebben voor lief te nemen, en altijd te blijven kijken naar dat wat we niet hebben. En pas als we iets niet goed gaat, weten we pas hoe goed we het hadden. Maar als je deze blog leest, betekent het dus dat je ogen het goed doen. En dat je kunt lezen. Heb je God daar wel eens voor bedankt? En als je dit op je laptop, tablet of smartphone leest, betekent het dus dat je genoeg geld had om zo’n apparaat te kopen.

Tussen feesten en vasten

Ik heb net de laatste hand gelegd aan mijn carnavalsoutfit en ik zie ontzettend uit naar het carnavalsweekend (jaja, ik ben een echte Brabander), maar feesten is alleen maar leuk als het niet altijd feest is. Daarom schrijf ik nu over vasten, want de Vastentijd staat...

Wachten…

Onderweg in de trein naar huis staar ik wat gedachteloos voor me uit. Ik lees wat appjes en wacht tot we aankomen op mijn eindstation. Wachten... Tja, eigenlijk vind ik dat nooit zo heel leuk. De tijd probeer ik te vullen door een boekje te...

WJD getuigenis – Sophie

Op maandagochtend 14 januari deed ik mijn koffer dicht. Verheugd, maar ook best nerveus, ging ik naar het vliegveld, op weg naar Panama voor de Wereldjongerendagen. Het was voor mij de eerste WJD. Ook al had ik van andere jongeren veel mooie verhalen gehoord, ik had geen idee wat mij te wachten stond.