Ik zit in de bus. Een scholier stapt in en probeert in te checken maar haar saldo is te laag. Ze kijkt smekend naar de buschauffeur, “mag ik toch mee?”. “Nee”. Voorin zit in man, die meteen in zijn portemonnee graait, geld geeft aan haar, zodat ze een kaartje kan kopen en mee kan gaan. Het resultaat? Een opgelucht meisje en een grote glimlach op mijn gezicht. Ze bedankt de man, loopt door naar achteren, en zegt half lachend tegen haar vriendin: “Awkward dit!”. Toen ging ik nadenken, waarom deze reactie? Waarom was dit ‘awkward’ en reageerde ze niet gewoon blij en dankbaar? Zelf herken ik deze reactie wel. Het is toch best ‘awkward’ als een iemand zomaar iets aan jou geeft? Dit zou helemaal niet ongemakkelijk moeten zijn.

De kunst van het ontvangen
Zelf vind ik het vaak makkelijker om iets voor iemand anders te doen, dan om iets te ontvangen. Het vraagt namelijk vaak nederigheid om iets te ontvangen. Want, als iemand iets aan mij geeft, dan ben ik op een bepaalde manier afhankelijk van de ander. Als iemand voor mij een keer een etentje wil betalen, prima. Maar als iemand mij aanbiedt om een paar keer voor mij te koken. Wow, dan maak ik mijzelf wel heel afhankelijk van die persoon.

En in het geval van het meisje die geen geld bij zich had in de bus. Misschien dacht ze wel: o help, die man vindt mij vast dom of lui. Ze was bang dat hij negatief over haar zou denken. En ja, ze was afhankelijk van die man. Want, zonder zijn vrijgevigheid had ze niet mee kunnen gaan!

Het is dus juist de kunst om iets van een ander te aanvaarden. Ik mag nederig zijn. Ik mag het in dankbaarheid ontvangen!

Ik merk dat dit ook zo met God werkt. Vaak probeer ik alles zelf te plannen en te regelen. Denkende dat ik het zelf allemaal goed kan en dat ik zelf weet wat het beste voor mij is. Maar meestal is dat niet zo. God weet veel beter wat het beste voor mij is. Hij laat dit ook aan mij zien, als ik maar nederig genoeg ben om alles van Hem te ontvangen. Als ik mijn eigen plannen maar loslaat en afhankelijk wordt van Hem! Zo had ik bijvoorbeeld zelf plannen gemaakt om deze zomer op vakantie te gaan met mijn ouders. Maar, toen liep alles anders. Binnenkort ga ik namelijk in het buitenland studeren waarvoor ik nog veel moet regelen. Hierdoor kon ik niet meer op vakantie. Ik baalde, en dacht: die vakantie is juist zo belangrijk, want dan kan ik even bijslapen, tijd doorbrengen met mijn ouders en met God, etc.… Maar, ik probeerde het in Gods handen te leggen. En achteraf zie ik nu: Hij heeft mij zoveel gegeven! Ik heb namelijk veel tijd kunnen doorbrengen met vrienden, familie, ik ben lekker naar het strand geweest, op bezoek bij mijn zus in het buitenland, heb veel uitgeslapen, kon tijd nemen voor gebed, etc.!

Hier leer ik dus van dat ik altijd in nederigheid alles van Hem mag ontvangen. Mijn eigen plannen mag ik steeds proberen los te laten, zodat Hij mij de beste plannen kan laten zien. Ik mag afhankelijk zijn van Zijn vrijgevigheid!

Dus, wat ik wil gaan doen is in nederigheid en dankbaarheid ontvangen wat Hij mij geeft. Er op vertrouwende dat Hij het beste voor mij in petto heeft.

Liefs!
Chiara

Wil je op de hoogte blijven?

Wil je op de hoogte blijven van nieuwe blogs, evenementen en ander nieuws aangaande het project? Vul dan je e-mail in, en je ontvangt een wekelijkse update met alle nieuwtjes! 

Je gegevens zijn veilig en worden niet aan derden bekend gemaakt.

Geabonneerd - kijk uit naar de bevestigingsmail!